Na enig aandringen van mijn vaste vismaat Jan wist hij mij over te halen en regelde dat ik mee kon gaan als “introducee” tijdens de poldervisdag van de SNB. Deze dag zou plaats vinden in de polders van Echtenerbrug en omstreken op 17 maart j.l. Voor mij was het toch al weer een tijdje geleden dat ik vanaf de kant zonder “toeters en bellen” een volle dag ging vissen. Niks geen gedoe en gesleep met allerlei materialen, trailers en boten maar zoals de Ameriken zeggen : travel light! Een lichte hengel, eigengemaakte spinner, een klein tasje met onthaakgereedschap en wat reservemateriaal. Zoals altijd als ik ga vissen had ik ook deze nacht vantevoren onrustig geslapen. Grappig is dat, voor veel spannendere dingen in een mensenleven slaap je de voorafgaande nacht veelal rustiger dan voor een visdag. Toch kwam er ook aan deze nacht na veel gedraai een eind en reden we ’s ochtens met een prachtige rode lucht naar de verzamel-parkeerplaats waar 25 fanatieke SNB leden zich verzamelden.

Wat mij meteen opviel was de amicale sfeer tussen deze snoekvissers en snel werd er gesproken over grote vissen en de kansen hierop deze dag. De organisatie gaf een duidelijke uitleg van het water waar gevist ging worden en verstrekte iedereen een plattegrond van de omgeving. Afgesproken werd dat we half een bij elkaar zouden komen om een gezamenlijke lunch te nuttigen. Iedereen reed met zijn auto de polder in en al snel stonden er een aantal geconcentreerde vissers met wisselende technieken hun kunstaas te presenteren. Wat mij hierbij opviel is dat er een onderscheid was tussen vissers welke een aantal tiental dezelfde vierkante meters bleef uitkammen en vissers welke van “hotspot naar hotspot” reden en niet langer dan een paar minuten besteedden aan een stek.
Een van de eerste vissen welke gevangen werd bleek een brasem, maar al snel werden ook de eerste snoeken gevangen. Het schept moed voor een visser dat er meteen gevangen wordt en ook het rustige weer met een klein briesje en flauw zonnetje beloofde dat dit een fantastische visdag zou worden….

De mooie landelijke omgeving met een rijkdom aan vaarten, sloten, bruggen en duikers zorgde voor de rest. Vanaf de kant was het water goed toegankelijk en op de meeste plaatsen was het water redelijk helder. Perfecte omstandigheden voor klein tot middelgroot kunstaas zoals jerkbaits (Slider 10 en Fatso 10), spinners en een tweedelige plug dus. Vismaat Jan en ik kozen ervoor om in de ochtend zoveel mogelijk verschillende stekken “grof”uit te kammen en na de lunchpauze terug te keren op de hiervan best gebleken stekken. Al snel had vismaat jan een kleinere versie van de Esox te pakken en lachte met een “kaakbrede” glimlach tijdens het terugzetten van de vis naar mij : 1-0 Robby! Even later kwamen we op de volgende stek en bij de eerste worp in een slootje van hooguit twee meter breed miste een snoekje van een centimeter of vijftig mijn zelfgemaakte spinner. Jammer de kans op de 1-1 stand gemist. Het leuke van het vissen met een goede vismaat is dat je elkaar elke vis gewoon gunt, elkaar op alle mogelijke manieren helpt iedere vis te landen maar toch stiekum een soort minicompetitie houdt tijdens iedere visdag. Aangekomen op de vierde hotspot was het weer Jan welke een mooie dikke poldersnoek van 75cm wist te vangen aan zijn bulletstreamer. Het stond nu 2-0 voor Jan, kort daarna haakte ik ook een mooie snoek van 73cm. Het stond nu 2-1 en 10 minuten later 2-2 door weer een mooie snoek van 75cm welke mijn zelfgemaakte spinner greep. Iets later verraade een dikke kolk weer een misser op mijn spinner en inmiddels was het twaalf uur geworden; tijd om naar de afgesproken plek te rijden voor de beloofde snert. Onderweg maakten we balans op : samen 4 snoeken gevangen en 2 missers, niet slecht voor de ochtend.

Tijdens de perfect verzorgde lunchpauze konden we genietend van een hete kop snert ervaringen uitwisselen met collega SNB’ers. De meeste leden hadden net als ons ook redelijk gevangen en er waren ook mooie tachtigers gevangen tot aan 89 centimeter toe! Jan Eggers wie ook van de partij was bleek zelfs al 8 snoeken te hebben gevangen. Direct na de lunch schoot iedereen weer de polder in en Jan en ik besloten terug te rijden naar de laatst beviste hotspot. Bij aankomst wist Jan al snel twee “polderrakkers”van een centimeter of vijftig achter elkaar te vangen op een geel-gestreepte slider 10. Daarna volgden er twee taaie uren zonder een enkele aanbeet en bleek weer eens dat vissen niet altijd vangen betekend. Tegen een uur of vier was mijn motivatie een beetje aan het afzwakken toen Jan zei laten we als laatste stek deze vaart rechts uitkammen. Een mooie vaart met veel bruggen uitmondend bij een oude gedempte sluis rook gewoon naar snoek. Snel stonden we samen met nog twee andere leden deze vaart uit te kammen. Zelf stond ik bij een oude brug en wierp mijn spinner in een hoek waar de brug grensde aan de natuurlijke oever, daar moest gewoon een snoek liggen! Helaas gebeurte er niets en een aantal worpen onder de brug leverden ook niets op. Toch bleef de plek in de hoek mijn interesse houden en besloot ik hier nog een aantal worpen te maken. De tweede worp werd beloond met een harde aanbeet en een mooie dikke snoek gierde een tweetal keer door de slip van mijn lichte spinmolen en deed mijn 15 grammer lekker buigen! Jan was toegesneld en lande de vis in een vloeiende beweging met een vakkundige kieuwgreep. Snel meten en een foto maken, de vis bleek net geen meter te zijn en was 97cm lang.

Met een krachtige slag zwom de vis weer richting de brug terug naar zijn schuilplaats. Kort daarop wist Jan nog een mooie vis te vangen van net geen 80cm en stond de teller voor ons op 6 gevangen vissen en twee missers. Het was nu tijd om ons richting de plaatselijke kroeg te begeven om de afsluiting van deze dag met de andere leden onder het genot van een koude pils te evalueren. Hieruit bleek dat de meesten er in de middag nog een aantal mooie exemplaren hadden bijgevangen en dus kon deze poldervisdag als succesvolle vangstdag de boeken in. Er werden in totaal deze dag 67 snoeken gevangen waarvan r vissen respectievelijk 92 cm en 97 cm waren. De jonge bestuursleden kunnen trots zijn op een zo goed georganiseerde visdag en ik wil ze dan ook graag bedanken voor deze ervaring. De volgende keer zal ik er zeker weer bij zijn maar dan niet als introducee maar als volwaardig lid!

Robert de Beer
Goutum