Op zaterdag 23 februari was het dan eindelijk weer zover. We konden weer eens goed ,,los’’ in de veenpolder van Echten, gelegen ten zuiden van het Tjeukemeer, begrenst in het westen door de A6, in het noord oosten door de Pier Cristiaanssloot en in het zuidoosten weerspiegeld zich de Kuinder of Tjonger .

Na een korte nachtrust, het was ’s avonds nogal laat geworden (visite), reden we samen met vaste vismaat Robbie vanuit Goutum via Heerenveen naar de carpoolplaats bovenaan het viaduct van de A6 .De opkomst bleek weer geweldig, want zo’n 35 SNB leden + introducees hadden zich hier reeds verzameld en wisselden hier de laatste nieuwtjes uit op gebied van hengels, kunstaas, stekken en noem maar op. Even na achten werden we welkom geheten door de organisatie en na een korte uitleg kregen we een gedetaileerde kaart van de omgeving en het te bevissen water. Klinkende namen als Gietersevaart, Middenvaart, Kleinsmavaart en Otterwegvaart stonden duidelijk aangegeven. Hier en daar stond er zelfs een kruisje bij .Maar goed nadat iedereen was geinformeerd over de plaats waar tussen de middag de snert werd geserveerd ging een ieder zijn weg op zoek naar vriend of nog liever vriendin Esox . Robbie begon te vissen met slider 10, dit is een jerkbait die meestal toch wel enige mooie vissen opleverd .Zelf koos ik voor een zogenaamde Mouse dit is een soort streamer die aan een niet te zware hengel goed is te werpen. Het bleek al gauw een taaie visserij te zijn, want de snoek bleek niet ,,Echt’’ los. Maar Robbie was de eerste die wat actie bespeurde en aan zijn gebogen houding te zien de moeite waard. Een flinke vis miste tot twee keer zijn eigenbouw spinner en hield het daarna voor gezien .,,.Probeer jij maar eens” waarna ik een X rap( de mouse had ik inmiddels verwisseld ) in het midden van de vaart knalde. Een paar keer draaien en bingo, contact, een mooie zo te voelen. Na een korte dril liet de snoek zich aan de oppervlakte zien en kon Robbie de vis vakkundig landen en snel onthaken, wat dankzij de platgeknepen weerhaken in no time lukte. Na het meten ( 86 cm) en snel een paar foto’s, de vis voorzichtig weer terug in haar element, want het was duidelijk een vrouwelijk nog niet afgepaaid exemplaar. Wat kan vissen toch mooi zijn. We hebben deze toch samen gevangen. Na een bakje en een broadsje wou ik nog even een paar worpen aan de andere kant van het brugje maken , waar ik eerder wat actie had bespeurt en na een paar keer langzaam binnendraaien knalde vol overtuiging snoek nummer twee op een salmo perch.

Dat was toch binnen tien minuten, zouden ze dan nu los zijn. Na nog een bakje thermos de spullen in de kofferbak en maar eens weer verkassen, want ze zeggen niet voor niets ,, snoeken is zoeken’’.Ik had inmiddels het plugje weer vervangen door een streamer en ja hoor op een gegeven moment vast aan de bodem aan iets wat niet aanvoelde als vis. Onwrikbaar vast en geen kunstaasredder. Die lag stom genoeg nog thuis. Maar ik weet dat Robbie doorgaans vist met een diameter dyneema waarmee hij nog een koe de kant optrekt en hij was direct bereid om zijn kunstaas achter dat van mij te haken en samen kregen we het obstakel in beweging. Tot onze verbazing haalden we een metalen nestbeschermer voor weidevogels boven water, die waar dat ding lag natuurlijk geen functie had.

En zo vloog de morgen voorbij en werd het tijd om te gaan lunchen. Snert, roggebrood en Beerenburg. Dat viel bij iedereen wel in de smaak. Hier bleek ook dat de vangsten over het algemeen toch wat tegen vielen. Sommige deelnemers hadden 1 of 2 snoeken gevangen, maar lang niet iedereen had succes gehad deze ochtend.

Met een volle maag ging een ieder weer naar de auto’s en op zoek naar nog niet beviste stekken.Wij besloten om naar een vaart te gaan waar Robbie tijdens de poldervisdag 2007 zijn grootste snoek van de dag ving en dus was veroordeeld tot het schrijven van een verslag, wat hij overigens prima had gedaan.Bij het water aangekomen bleek dat de windkracht aanzienlijk was toegenomen. Er stond een flinke kabbel, wat trouwens heel gunstig kan zijn voor de bijtlust van de vis in dit toch wel ondiepe water. Na wat aasjes uit de kist geplukt te hebben, vooral de wat ondiepere zwemmende pluggen en jerkbaits,

want het waterniveau stond wat aan de lage kant. Ik nam als aas roodwitte slider 10 een jerker die al eens vaker voor een verrassing heeft gezorgd en dit bleek een goede keus te zijn want na een minuut of tien greep een flinke vis het kunstaas en zwom richting de overkant. Maar na een paar korte runs kwam de vis binnen handbereik. Eddy en Dennis, collegavissers die 50 meter verderop aan het vissen waren, kwamen reeds aangesneld om te helpen deze mooie vis te landen. Ik zag dat de dreg van het kunstaas ook maar heel licht vast zat, slechts met een puntje. Heel voorzichtig probeerde ik de vis naar de kant te trekken en dat lukte. Op het moment dat ik de vis zou pakken loste de haak en zakte de zware snoek de diepte in. Gloeiendegloeiende!!! Ik bedacht mij geen moment en graaide op goed geluk onder water tot ik de vis voelde, die nog op dezelfde hoogte lag en drukte deze tegen de kant aan. Zo kon ik met een kletspoot en een natte arm toch nog op een speciale manier deze vis landen. Eddy was inmiddels hijgend en puffend gearriveerd (misschien moet je eens wat minderen) en trok mij met vis en al de hoge wal op. Na meten bleek de vis 93 cm. lang te zijn en na een aantal foto’s werd de zware snoek voorzichtig terug gezet. Misschien tot een volgende keer op een SNB visdag.

In een opperbeste stemming liep ik terug naar de auto om het nog maar eens wat verderop te gaan proberen. We kwamen na een paar kilometer bij een vaart waar het water een stuk helderder bleek te zijn met wat bomen aan de kant en hier en daar een brug of duiker. Altijd goed voor een paar snoeken. En ja hoor na enkele worpen was het opnieuw raak en kon ik wederom een mooi snoekje landen van 62 cm. en stond hiermee de teller op vier stuks. Hierna werd het zo langzamerhand tijd om de spullen in te gaan pakken en terug te gaan naar Echtenerbrug, alwaar we hadden afgesproken in cafe De Dikke Tut. Hier bleek dat de vangsten over het algemeen toch wat tegenvielen. Er waren in totaal met 35 SNB vissers, 31 leden + 4 bestuursleden , 32 snoeken +1 brasem gevangen. Maar waarschijnlijk waren het er wat meer want niet iedereen had zich afgemeld. De grootste snoeken gevangen op deze 23e februari 2008 waren 86 en 93 cm. waarvan akte.

Tot slot wil ik graag de jongens van de organisatie bedanken voor hun inzet en enthousiasme die dit evenement elk jaar weer mogelijk maken. Ik hoop volgend jaar samen met vismaat Robbie zeker weer van de partij te zijn.

Met vriendelijke snoek groeten,

Jan Terpstra Goutum.