Zaterdag 28 oktober was het dan eindelijk zover. Vissen met de SNB Friesland op de wateren rondom Baard, voor mij de eerste keer. Tropische temperatuur van 15 graden in oktober was jammer, maar een mooi strak windje uit het zuidwesten en redelijk helder water maakte dat weer helemaal goed.

Tussen kwart over zeven en kwart voor acht traileren er stond al een lange file bij de helling, acht uur bij het café in het dorp waar ons een heerlijk bakje koffie was beloofd. Helaas voor ons was het café nog gesloten. Jammer maar de koffie hielden we tegoed. Na een openingswoord van Roeland van de Lei midden op de brug in het dorp gingen we los
.
We verdeelden de in totaal 12 boten in vier groepen en gingen allemaal een verschillende kant op. De heer Willem Feenstra was bij mij ingestapt als opstapper. Zoals SNB bestuurslid Joris Wijnja mij had verteld, een ontzettend aardige wijze man die graag een praatje maakt, dit bleek ook het geval. Ons was een goede mogelijkheid aan baars, snoekbaars en snoek belooft. De laatste geloofde ik zeker, prachtig snoekwater, maar snoekbaars in dit soort polderwateren had ik nog nooit beleefd. Om die reden was ik een week eerder geweest om eens het water te verkennen, het eerste wat ik aan de hengel kreeg? Uiteraard, snoekbaars!

Wij besloten om een deel van een mooie iets smallere vaart in te varen, samen met nog drie andere boten trolden we de kanten en de diepere gedeelten af. Al snel haalden wij de voorste boot in. Mijn vismaat van de dag Willem vroeg aan mij welke plug hij het beste kon monteren, ik hoor mijzelf nu nog zeggen: “doe de Supershad baars er maar aan, dat is wel een mooie plug voor deze omstandigheden”. En ik zie mij driehonderd meter verderop nog scherp langs een aantal meerpalen bij een brug varen zodat Willem zijn SSR rakelings langs de palen zwemt. We zijn de brug nog niet gepasseerd of Willem zijn slip giert! “Hé, volgens mij zit ik vast, o nee, volgens mij toch niet!” En dan begint zijn run, aan tweeëntwintighonderdste ouderwetse nylon. Ik begon hem te knijpen, want het bleek wel dat het geen middelmatig snoekje was maar net iets meer dan dat. En hij probeerde zo hard mogelijk alle kanten op te zwemmen, naar de palen terug, het riet in, onder de boot door de motor in, naar de overhangende takken behalve naar ons toe. Kwam ondertussen één van onze collega’s even langs varen, terwijl één van zijn lijnen deels verward raakte in Willem zijn lijn! Gelukkig raakte zijn plug snel weer los. “Is het een beste?” “Valt mee, een dikke tachtiger roep ik terug”. En de heren varen gezellig verder. Eindelijk kwam Willem zijn vis in zicht, een beste, beter nog dan een tachtiger! Maar geen Supershad meer te bekennen… Willem trekt de snoek voorzichtig dichterbij, ik twijfel om hem te pakken, gelukkig maar want hij verdwijnt met een harde staartslag weer uit het zich, dit spel herhaalt zich een aantal keer, dan besluit ik om mijn schepnet voor noodsituaties maar te pakken, dit ook voor mijn eigen veiligheid. Maar ook mijn schepnet is hij een tweetal keer te snel af, eindelijk hebben we hem in de boot en kunnen we hem meten, ongetwijfeld zal het een dame zijn want hij was exact 100 cm. Helaas hebben we geen fototoestel meegenomen en de boot die in de buurt was is niet meer te zien. Vervolgens laten we daarom de dame voorzichtig weer even bijkomen in het water waarna ze weer wegzwemt. Wat een mooi begin van de dag, dit ging helemaal goed komen !!
Na nog drie en een half uur gevist te hebben, hadden we geen schub extra meer gezien en kwamen we om 12 uur terug bij het café om een flinke kom snert met roggebrood en spek te eten en te luisteren naar de andere mooie vangsten. Bijna alle boten hadden inmiddels een leuk aantal snoeken, baarzen en snoekbaarzen gevangen. Iedere boot had minimaal al 2 vissen (snoeken, snoekbaarzen en baarzen) aan boord gehad en er waren al uitschieters met 7 en 9 vissen.

Na het, door de SNB aangeboden, eten en een bakje koffie vetrokken alle boten weer snel. De meeste gingen een andere kant op dan waar ze in de ochtend hadden geprobeerd om daar hun geluk te beproeven. Wij gingen dezelfde kant op als in de ochtend. We vingen nog een paar kleine snoekjes erbij. De meeste boten hadden in de middag nog een paar vissen erbij gevangen. Er werd zelfs nog recht voor de deur van het café een mooie snoekbaars gevangen. Toen we om half vijf weer gingen traileren besloten we nog even een borreltje te nuttigden in het café. Hier aan gekomen bleek dat bijna iedereen nog even wat kwam drinken en een afzakkertje nam want het kleine café aan het water zat wederom vol met Friese SNBers.

Er werd druk gepraat over de vissen van die dag en het ene sterke na het andere sterke verhaal werd verteld. Jeroen de Vries was driftig aan het schrijven en inventariseren wat er die dag was gevangen…..de dagteller stond met 12 boten op 61 vissen. Alle boten hadden vissen gevangen variërend van 3 tot 12 stuks. De meeste vissen waren natuurlijk snoeken, waarvan de grootste vier 89, 96, 99 en natuurlijk onze 100 centimeter waren. Een prachtige dag op de Friese wateren ook namens Willem Feenstra; SNB Friesland bedankt !! en tot de volgende keer.

Arjen Wiersma uit IJlst.